Tijdglas (2009)

Duration: 12'

baroque flute and tape

Commissioned by glass sculptor Joost Bicker Caarten

Premièred on july 3rd 2009 at the opening of the International Glashart exhibition at Fort Vuren by Maja Mirocha.

Click here to watch a video-registration.

 

The venue breathes an atmosphere of long ago. Something happened, but when? What could have taken place here? What sounds filled the void?

 

What we see are sounds crystalized in glass. Sounds humming through space reminding us of something long ago. Do we recognize it yet? Or have they vanished from our memories? Memories are fragile, like glass.

 

What is the connection between the glass and the thin, brittle sound of an instrument that flourished hundreds of years ago, now merely used for music of a passed history? And what connection can there be with modern technology? Can we create new sounds with it? Could we blow new life into these crystalized objects of sound?

 

All electronic sounds that are heard in this work emerged from the glass. By blowing into it, tapping, bowing, striking it. These primordial sounds were manipulated by a time machine, transformed into new music. And sometimes you still hear snatches of music from a distant past through sound. As a memory. Thin, fragile like glass.

 

De ruimte ademt een verleden, maar welk? Wat heeft hier plaatsgevonden? Wat heeft hier geklonken? Wat je ziet zijn klanken, gestold in glas. Een ver verleden gonst door de ruimte. Herkennen wij het nog? Of zijn de klanken inmiddels uit onze geheugens verdwenen? Herinneringen zijn kwetsbaar, als glas.

Wat is de connectie tussen het glas en de ijle, breekbare klank van een instrument (de traverso) dat honderden jaren geleden hoogtij vierde, maar nu enkel nog voor museum- muziek gebruikt wordt? En wat hebben klanken die met moderne technologie worden voortgebracht daarmee te maken?

Als een objet trouvé hangt de traverso tussen gestolde klanken van glas. Welke geluiden bracht dit instrument voort? Hoe kunnen we het nieuw leven inblazen? Kunnen de in de tijd gestolde klanken nieuwe muziek opwekken?

Het glas brengt onverwachte klanken voort die dit oude instrument losbreekt van zijn connectie met de muziek van het verleden. En daarmee zet het als het ware de tijd opnieuw in beweging en ontstaat er nieuwe muziek voor een historisch instrument.

Alle elektronische klanken die in dit werk te horen zijn uit het glas voortgekomen. Door erin te blazen, erop te tikken of het aan te strijken. Deze ‘oerklanken’ zijn door de tijdmachine van de computer gegaan en getransformeerd tot nieuwe muziek. En soms hoor je nog flarden muziek uit dat verre verleden er doorheen klinken. Als een ijle herinnering, kwetsbaar als glas.